May you live in interesting times
Φίλες & φίλοι,
με αφορμή τη συμπλήρωση 2 χρόνων από την εκτόξευση του «όσο μπορείς» στην διαδικτυακή στρατόσφαιρα, αφήνω τούτο το μικρό σημείωμα (καθώς τους επόμενους μήνες η ιντερνετική μου δραστηριότητα προβλέπεται ελαχιστοποιημένη) σαν ένα μικρό σινιάλο. Ακούει άραγε κανείς;
Καταρχήν ένα ζόρικο απόσπασμα από την Διαλεκτική του Διαφωτισμού των Αντόρνο και Χορκχάιμερ που διαβάζω ξανά αυτή την περίοδο (ασφαλής ένδειξη -για μένα- του ζόφου που μας περικυκλώνει όλο και πιο ασφυκτικά): «Η σκέψη βέβαια γίνεται επίσης αυταπάτη, οποτεδήποτε θελήσει να μην παραδεχτεί τη διαχωριστική λειτουργία, την αποστασιοποίηση και την αντικειμενοποίηση. Κάθε μυστικιστική ένωση παραμένει απατηλό φάντασμα, ανήμπορο εσωτερικό ίχνος της ξεπουλημένης επανάστασης».
Κι έπειτα η μουσική (κι η τέχνη γενικότερα) ως μια από τις ελάχιστες αληθινές εξόδους κινδύνου /οδούς διαφυγής. Με τον καινούριο δίσκο του Θανάση Παπακωνσταντίνου να εμπνέεται από την ποίηση των άλλων και να ταξιδεύει ήδη διαδικτυακά.
Και με την προσμονή για το καινούριο άλμπουμ των Godspeed You! Black Emperor ν’ αυξάνεται κατακόρυφα. Αντιγράφω (και προσυπογράφω):
this record is about all of us waiting for the end.
all current forms of governance are failed.
this record is about all of us waiting for the beginning,
and is informed by the following demands=
empty the prisons
take power from the police and give it to the neighbourhoods that they terrorise.
end the forever wars and all other forms of imperialism.
tax the rich until they're impoverished.
much love to all the other lost and lovely ones,
these are death-times and our side has to win.
we'll see you on the road once the numbers fall.
Τα λέμε στην απέναντι ακτή,
Ο.Κ.
υγ. για ονειροπόλους και δυνατές λύτριες: αυτό, αυτό - κι αυτό (προσθήκη)