Ας πέσουν οι μάσκες. Κι ας σημειώσω απλώς ότι πρόκειται για τις πιο αγαπημένες μου ελληνικές ταινίες μυθοπλασίας - τουλάχιστον σήμερα... Δέκα ταινίες από τα "παλιά" και δύο πολύ πρόσφατες (τις έχω δει μονάχα μία φορά κι όχι σε μεγάλη οθόνη - ας πούμε, λοιπόν, ότι "ποντάρω" σ' αυτές). Με σειρά εμφανίσεως στις σκοτεινές αίθουσες:
Μέχρι το πλοίο (1966) του Αλέξη Δαμιανού
///////
Ευδοκία (1971) του Αλέξη Δαμιανού
///////
Ιωάννης ο βίαιος (1973) της Τώνιας Μαρκετάκη
///////
Μελόδραμα; (1980) του Νίκου Παναγιωτόπουλου
///////
Οι Απέναντι (1981) του Γιώργου Πανουσόπουλου
///////
Μπαλαμός (1982) του Σταύρου Τορνέ
///////
Η φωτογραφία (1986) του Νίκου Παπατάκη
///////
Ακατανίκητοι εραστές (1988) του Σταύρου Τσιώλη
///////
Οι απόντες (1996) του Νίκου Γραμματικού
///////
No budget story (1997) του Ρένου Χαραλαμπίδη
///////
Δεκαπενταύγουστος (2001) του Κωνσταντίνου Γιάνναρη
///////
Στρέλλα (2009) του Πάνου Χ. Κούτρα
///////
Winona (2019) του the Boy
///////
Kala azar (2020) της Τζάνις Ράφα
