Μετά από δύο μέρες στο κρεβάτι μπόρεσα να συνειδητοποιήσω τι με απασχολεί όντως σε εκείνο το εξόχως γονιμοποιό επίπεδο της υπαρξής μου όπου παίζεται το παιχνίδι και το οποίο, φευ, μες τη τριβή της καθημερινότητας εύκολα λησμονιέται. Ολόκληρο το είναι μου κατατείνει (από ασυνείδητο φαντάζομαι ότι έχει γίνει πλέον συνειδητό αφού κάθομαι τώρα και γράφω γι' αυτό) σε κάτι που μπορούμε να ονομάσουμε στιγμή μηδέν - με άλλα λόγια: Τέλος της Ιστορίας, Δευτέρα Παρουσία, έλευση του Μεσσία, τελειωτική Αποκάλυψη... Στο βαθμό που αποτελώ προϊόν ενός Πολιτισμού, ενδέχεται να μη σφάλλω συμπεραίνοντας ότι εδώ εδράζεται η άρρωστη εν πολλοίς σχέση της Δύσης με τον θάνατο. Τι εννοώ (καθώς, γλυκιά αναγνώστρια, δεν βρίσκεσαι μέσα στο μυαλό μου); Εννοώ ότι πρέπει να δεις το Αποκάλυψη Τώρα!
Πάμε πάλι: εκείνο που με απασχολεί είναι πώς μπορεί να γίνει η σύνδεση ανάμεσα στη στιγμή μηδέν και το Άλλο - ήτοι τη σοφία της Ανατολικής κοσμοαντίληψης (ινδουϊσμός, Ταό, βουδισμός, ζεν...). Mία αντίληψη δηλαδή που αγκαλιάζει την κυκλική ροή του Χρόνου και μαζί τον θάνατο. Μια καλή αρχή είναι βεβαίως ν' ακούσουμε τι έχει να μας πει ο Alan Watts. Επίσης καλό είναι να πάμε στα ίδια τα κείμενα της Ανατολής και να τα μελετήσουμε. Επιπλέον μπορούμε -ας μην κρυβόμαστε- ν' ακούσουμε τους μυστικούς της δικής μας παράδοσης (ναι, αναφέρομαι στον ορθόδοξο Χριστιανισμό και τους μεγάλους μας Ποιητές) και να προσλάβουμε το δικό τους μάθημα. Ε, κι όποια τολμά, αφού έχει μελετήσει όσο μπορεί, ας τα ξεχάσει όλα και ας κάνει το δικό της ταξίδι. Κι όπου τη βγάλει...
ΥΓ. Το Zama (βλ. τον κύριο στην εικόνα) επέστρεψε πρόσφατα στην οθόνη του μυαλού μου σαν μια άτυπη επιβεβαίωση ότι πρόκειται για μια μεγάλη ταινία - τυχαία η αναφορά;
ΥΓ. Το Zama (βλ. τον κύριο στην εικόνα) επέστρεψε πρόσφατα στην οθόνη του μυαλού μου σαν μια άτυπη επιβεβαίωση ότι πρόκειται για μια μεγάλη ταινία - τυχαία η αναφορά;
